رهپویه هنر و ادبیات پایداری و حماسه

رهپویه هنر و ادبیات پایداری و حماسه

بلاغت نماد در ادب پایداری با تأکید بر شعر عزالدّین المناصره

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
استادیار و عضو هیأت علمی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
چکیده
یکی از ویژگیهای عمدۀ ادبیات پایداری، نمادین بودن تصاویر آن است. این نمادها در هر گونهای از ژانرهای ادبی، بلاغت خاص خود را دارند؛ اما در ادب پایداری به لحاظ ویژگیهای خاص آن، این بلاغت به اوج میرسد به گونهای که جزء لاینفک این گونۀ ادبی میشود. سؤال اصلی این مقاله چیستی نمادهای ادب پایداری و چگونگی بهکارگیری این نمادها از سوی شاعران مقاومت است به گونهای که بتواند با بار بلاغی بیشتر در اقناع هرچه بهتر مخاطب، مؤثر باشد. در مقالۀ حاضر که به روش توصیفی-تحلیلی و حرکت از جزء به کل تدوین شده است با رویکردی به روابط درونمتنی واژههای نمادین، میزان کارکرد آنها در متن بررسی میشود و بلاغت این نمادها برای رسایی و ماندگاری شعر شاعر بر پایۀ شگرد چندلایهسازی مورد بازنگری قرارمی گیرد. برای نیل به این هدف در ابتدا؛ سمبل، ادبیات سمبولیک و ویژگیهای مانیفستی آن از نظر خواهد گذشت؛ سپس با اشارهای گذرا به زندگی المناصره؛ به نمادهای ادبیات عرب، ادبیات پایداری فلسطین و نمادهای خاص شعر المناصره پرداخته میشود و این نمادها در چهار دستۀ نمادهای برگرفته شده از طبیعت پیرامون شاعر؛ نمادهای تاریخی؛ نمادهای فراملی و نمادهای مجازی. بررسی میشوند. در پایان این نتیجه حاصل میشود که نماد در ادب پایداری، بلاغتی عمیق و وسیع دارد شامل نمادهای برگرفته شده از طبیعت، نمادهای تاریخی، نمادهای فرا ملّی و نمادهای زبرزنجیری. در غالب این نمادها، شاعر، نه به عنوان کاربری منفعل، که در جایگاه آفرینشگری فعال، تا حد امکان از ظرفیتهای بلاغی نمادها در شعر خود بهره گرفته است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Symbolic Rhetoric in Sustainable Literature with an Emphasis on the Poetry of Izz al-Din Manasirah

نویسنده English

hasan delbari
Associate Professor at Hakim Sabzevari University, Sabzevar, iran.
چکیده English

One of sustainability literature’s main characteristics is its images’ symbolic nature. These symbols have their rhetoric in any literary genre. However, in stable literature in terms of its special characteristics, this rhetoric reaches its peak and becomes an integral part of this literary genre. This article investigates the symbols of sustainable politeness and how resistance poets employ them to persuasively engage audiences rhetorically. In the present article, which is compiled using the descriptive-analytical method and moving from part to whole, with an approach to the intra-textual relationships of symbolic words, the extent of their function in the text is examined. The rhetoric of these symbols is used to convey, and the permanence of the poet’s poem is reviewed based on the method of multi-layering. The symbol, symbolic literature, and its manifest features will be considered to achieve this goal. Then, with a passing reference to the life of Manasirah, the symbols of Arab literature, the literature of Palestinian stability, and the special symbols of Manasirah’s poetry are discussed, and these symbols are divided into four categories of symbols taken from nature around the poet; historical symbols; transnational symbols and virtual symbols. are checked. In the end, it is concluded that the symbol in the sustainability literature has deep and wide rhetoric, including symbols derived from nature, historical symbols, transnational symbols, and zabarzanjiri symbols. In most of these symbols, the poet, not as a passive user but in the position of active creation, has used the rhetorical capacities of symbols as much as possible in his poetry.

کلیدواژه‌ها English

Symbol
Persistence politeness
Palestinian poetry
Izz al-Din Manasirah
امامی، نصرالله (1377)، مبانی و روشهای نقد ادبی، چاپ اوّل، تهران: جامی.
انوشه، حسن (1376)، فرهنگنامه ادبی فارسی، ج 2، چاپ اوّل، تهران: سازمان چاپ و انتشارات.
براهنی، رضا (1358)، طلا در مس، چاپ سوم، تهران: کتاب زمان.
پیشوایی علوی، محسن؛ باوانپوری، مسعود (1395)، تحلیل نمادهای پایداری در شعر صالح محمود هواری، پژوهشنامۀ نقد ادبی و بلاغت، سال 5، شماره 1، بهار وتابستان، صص 151تا170.
جعفری، مسعود (1378)، سیر رمانتیسم در اروپا، چاپ اوّل، تهران: مرکز.
چدویک، چارلز (1378)، سمبولیسم، ترجمۀ مهدی سبحانی، چاپ دوم، تهران: مرکز.
دلاشو، م. لوفر (1364)، زبان رسمی افسانه، ترجمۀ جلال ستّاری، چاپ اوّل، تهران: توس.
ستّاری، جلال (1366)، رمز و مثل در روان کاوی، چاپ اوّل، تهران: توس.
سلیمی، علی؛ اکرم چقازردی(1388)، نمادهای پایداری در شعر معاصر مصر(مطالعۀ مورد پژوهانه امل دنقل)، ادبیات پایداری، سال اول، شماره اول، صص 71تا88.
شمیسا، سیروس (1386)، بیان، چاپ دوم، تهران: میترا.
علوی مقدّم، محمّد؛ اشرفزاده، رضا (1376)، معانی و بیان، چاپ اوّل، تهران: سمت.
فاطمی، حسین (1379)، تصویرگری در غزلیّات شمس، چاپ دوم، تهران: امیرکبیر.
فتوحی رودمعجنی، محمود (1386)، بلاغت تصویر، چاپ اوّل، تهران: سخن.
فرای، نورتروپ (1363)، تخیّل فرهیخته، ترجمۀ سعید ارباب شیرانی، چاپ اوّل، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
فیروزی، حسین و دیگران (1398)، تحلیل نمادهای شعر پایداری در شعر احمد شاملو بر پایۀ نقد اسطوره شناختی، ادبیات پایداری، سال یازدهم، شماره بیستم، بهار و تابستان، صص 131 تا 154.
کریس، ویلیام (1381)ادبیّات و بازتاب آن، ترجمۀ بهروز عذبدفتری، چاپ اوّل، تبریز: خوروش.
معروف، یحیا؛ عبیات، عاطی (1390)، نمادپردازی در شعر دفاع مقدس» قم، همایش ملی فرهنگ ایثار و شهادت، دانشگاه اصول دین.
معروف، یحیا؛ پیشگام، ناهید (1399)، نمادهای مقاومت در شعر محمد حلمی الیشه، پژوهشنامۀ نقد ادب عربی، شمارۀ 20، صص212 تا 233.
المناصره، عزالدّین (1375)، صبر ایوب ترجمۀ موسی بیدج، چاپ اول، تهران: حوزۀ هنری.
یاحقی، محمدجعفر (1382)، جویبار لحظهها، (ادبیات معاصر فارسی نظم و نثر)، تهران: جامی، چاپ پنجم.

  • تاریخ دریافت 11 دی 1402
  • تاریخ بازنگری 11 اردیبهشت 1403
  • تاریخ پذیرش 24 تیر 1403
  • تاریخ انتشار 01 تیر 1404